അവതാരിക...
==========
ഹഫ്സ സാഹിബ: സ്നേഹവും സേവനവും കൊണ്ട് ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഇടം നേടിയ മഹതി...
ചില മനുഷ്യരുടെ ജീവിതം കാലത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കിൽ മാഞ്ഞു പോകുന്ന ഒരു ഓർമയല്ല; മറിച്ച്, അവർ കടന്നുപോയ വഴികളിൽ സ്നേഹത്തിന്റെയും കാരുണ്യത്തിന്റെയും സേവനത്തിന്റെയും കയ്യൊപ്പുകൾ പതിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, അനേകം ഹൃദയങ്ങളിൽ എക്കാലവും ജീവിക്കുന്ന മഹത്തായൊരു സാന്നിധ്യമാണ്. അത്തരത്തിൽ, പാടൂർ എന്ന കൊച്ചുഗ്രാമത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ മായാത്ത മുദ്ര പതിപ്പിച്ച വ്യക്തിത്വമായിരുന്നു പ്രിയപ്പെട്ട ഹഫ്സ.
അന്ധവിശ്വാസങ്ങളും ജീർണിച്ച സാമൂഹിക ചുറ്റുപാടുകളും മനുഷ്യബന്ധങ്ങളിൽ പലതരം അതിർവരമ്പുകൾ തീര്ത്തിരുന്ന എമ്പതുകളില് (1982 - 83) കാലം. അന്നാണ് പുതുമണവാട്ടിയായി ഹഫ്സ പാടൂർ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് കടന്നുവന്നത്. എന്നാൽ, ആ വരവ് ഒരു കുടുംബത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം മാത്രമായിരുന്നില്ല. കാലത്തിന്റെ പരിമിതികളെ മറികടന്ന്, ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് സ്നേഹപൂർവം നടന്നുകയറുന്ന ഒരു മഹതിയുടെ തുടക്കമായിരുന്നു അത്.
ഹഫ്സയുടെ ജീവിതത്തെ സവിശേഷമാക്കിയത് അവരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ എണ്ണമോ വ്യാപ്തിയോ മാത്രമായിരുന്നില്ല; അതിനു പിന്നിലെ നിഷ്കളങ്കമായ മനസ്സും നിസ്വാർഥമായ സമർപ്പണവുമായിരുന്നു. ഇസ്ലാമിക പ്രബോധനരംഗത്ത് വിശ്വാസത്തിന്റെ വെളിച്ചം പകരാനും, സേവനരംഗത്ത് അശരണർക്ക് ആശ്വാസമാകാനും, കുടുംബബന്ധങ്ങളിൽ അകൽച്ചകൾ മായ്ച്ച് ഹൃദയങ്ങളെ കൂട്ടിയിണക്കാനും അവർ നിരന്തരം പരിശ്രമിച്ചു. പിണക്കങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇണക്കത്തിന്റെ പാലം പണിയാനും, അകന്നുപോയ ബന്ധങ്ങളെ സ്നേഹത്തിന്റെ നൂലിഴകളാൽ ചേർത്തുനിർത്താനും അവർക്കുണ്ടായിരുന്ന സവിശേഷമായ കഴിവ് എടുത്തുപറയേണ്ടതാണ്.
സ്നേഹവും സൗഹാർദവും നിറഞ്ഞ സദസ്സുകളിൽ അവർ ഒരു നിറസാന്നിധ്യമായിരുന്നു. എന്നാൽ, അവരുടെ മഹത്വം പ്രകാശിച്ചിരുന്നത് അത്തരം സദസ്സുകളിൽ മാത്രമായിരുന്നില്ല. ആരും കാണാതെ പോകുന്ന കണ്ണീരിലും ആരോടും പറയാനാകാത്ത വേദനയിലും ജീവിതത്തിന്റെ ചൂടും പൊള്ളലുമേറ്റ മനുഷ്യരുടെ നിസ്സഹായതയിലും ഹഫ്സയുടെ സാന്നിധ്യം ആശ്വാസമായി മാറി. അപരന്റെ നോവിലും വേവിലും സ്വന്തം ഹൃദയത്തിന്റെ തുടിപ്പു തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞതുകൊണ്ടാകാം, ഒരു മാലാഖയെപ്പോലെ അവർ സ്നേഹത്തിന്റെ വഴികളിലൂടെ ഓടിനടന്നത്.
സേവനം അവർക്ക് ഒരു ഔപചാരികതയായിരുന്നില്ല; അതൊരു ജീവിതദർശനമായിരുന്നു. സ്നേഹം അവർക്ക് കേവലം ഒരു വികാരമായിരുന്നില്ല; അത് ജീവിതത്തിൽ പകർത്തേണ്ട മൂല്യമായിരുന്നു. മതബോധം പ്രസംഗങ്ങളിൽ ഒതുങ്ങേണ്ടതല്ലെന്നും മനുഷ്യരോടുള്ള കരുണയിലും സഹാനുഭൂതിയിലും സഹജീവിസ്നേഹത്തിലുമാണ് അതിന്റെ യഥാർഥ സൗന്ദര്യമെന്നും അവർ സ്വന്തം ജീവിതത്തിലൂടെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി. വാക്കുകളേക്കാൾ പ്രവൃത്തികൾക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകിയ ആ ജീവിതം, അറിയാതെതന്നെ അനേകർക്ക് വഴികാട്ടിയായി.
അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് ഹഫ്സയുടെ വിയോഗം ഇത്രമേൽ അവിശ്വസനീയവും വേദനാജനകവുമായി മാറിയത്. ഇന്നും അവർ എവിടെയോ ഉണ്ടെന്നും ഏതോ സ്നേഹസന്ദേശവുമായി, ഏതോ സങ്കടത്തിന് ആശ്വാസവുമായി, ഏതോ ബന്ധം കൂട്ടിയിണക്കാനായി അവർ കടന്നുവരുമെന്നും മനസ്സ് വെറുതെ പ്രതീക്ഷിച്ചുപോകുന്നു. ചില വേർപാടുകൾക്ക് മനസ്സിനെ പാകപ്പെടുത്താൻ കാലത്തിനുപോലും കഴിയില്ല. കാരണം, അത്തരം മനുഷ്യർ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽനിന്ന് അകന്നുപോകുമ്പോഴും അവർ പകർന്നുനൽകിയ സ്നേഹവും അവർ തെളിച്ച വഴികളും നമ്മോടൊപ്പം തുടരുന്നു.
ഹഫ്സ സാഹിബയെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ സ്മരണിക ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജീവിതചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്താനുള്ള ശ്രമം മാത്രമല്ല. ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഉയർന്നുവന്ന, തന്റെ ജീവിതംകൊണ്ട് മനുഷ്യസ്നേഹത്തിന്റെ അർഥം പകർന്നുനൽകിയ ഒരു മഹതിയെ നന്ദിയോടെ ഓർക്കുന്ന ഹൃദയങ്ങളുടെ സമർപ്പണം കൂടിയാണിത്. അവരെ അടുത്തറിഞ്ഞവരുടെ അനുഭവങ്ങൾ, അവരോടൊപ്പം നടന്നവരുടെ ഓർമകൾ, അവരുടെ സ്നേഹവും സേവനവും അനുഭവിച്ചവരുടെ ഹൃദയസാക്ഷ്യങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം ചേർന്നായിരിക്കും ഈ സ്മരണിക ഹഫ്സ എന്ന വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ യഥാർഥ ചിത്രം വരച്ചുകാട്ടുക.
ഒരു മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ മഹത്വം അവർ എത്രകാലം ജീവിച്ചു എന്നതിലല്ല, ആ ജീവിതംകൊണ്ട് എത്ര ഹൃദയങ്ങളിൽ സ്നേഹത്തിന്റെ വെളിച്ചം പകർന്നു എന്നതിലാണ്. ആ അർഥത്തിൽ, ഹഫ്സയുടെ ജീവിതം ഒരിക്കലും അവസാനിക്കുന്നില്ല. അവർ ചേർത്തുപിടിച്ച മനുഷ്യരിലും അവർ കൂട്ടിയിണക്കിയ കുടുംബബന്ധങ്ങളിലും അവർ ആശ്വാസം പകർന്ന മനസ്സുകളിലും അവർ പകർന്നുനൽകിയ മൂല്യങ്ങളിലും ഹഫ്സ ഇനിയും ജീവിക്കും.
പ്രിയപ്പെട്ട മഹതിയുടെ സ്മരണക്ക് മുന്നിൽ സ്നേഹാദരങ്ങളോടെ ഈ സ്മരണിക സമർപ്പിക്കുന്നു. കാലം മായ്ക്കാത്ത ഓർമയായി, തലമുറകൾക്ക് കൈമാറാവുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ പാഠമായി, മനുഷ്യസേവനത്തിന്റെ നിശ്ശബ്ദ മാതൃകയായി മഹതി ഹഫ്സയുടെ ജീവിതം എന്നും പ്രകാശിക്കട്ടെ.
മായാത്ത ഓർമകൾക്ക് മുന്നിൽ ഭാഷ്പാഞ്ജലികളോടെ പ്രാര്ഥനകള്...
അസീസ് മഞ്ഞിയില്
==================





